Etkinliğin Amacı

Son yirmi yılda öğretmen-odaklı eğitimden daha öğrenci-odaklı eğitime yönelme ile birlikte etkileşim ve etkileşim yetisinin rolüne ilgi de artmıştır. Bu ilgi sonucunda sınıf ortamında gözlem yöntemi kullanılması ile sistem temelli gözlem araçları 70’li yıllardan itibaren geliştirilmeye başlanmıştır (Flanders, 1970).

Etkileşim yetisi büyük ölçüde öğrencilerin bireysel iletişim, beceri ve başarıları yerine, amaçladıkları anlamı müzakere etme ve ortak anlaşma sağlama becerileri üzerine odaklanır (Kramsch, 1986). Sınıf, kendine özgü iletişim aktiviteleri ve pedagojik amaçlı eğilimleri olan özel bir sosyal çevreyi temsil ettiği için (Breen & Candlin 1980; Cullen 1998; Van Lier 1988) yüksek düzeyde iletişimsel nitelik taşır.

Yabancı dil sınıflarında, öğretmen ile öğrenciler ve/veya öğrenciler ile öğrenciler arasında çoklu katılımcısı olan iletişim aktivitelerine sıklıkla yer verilir. Sosyal oluşturmacılık (social constructivism) kuramına göre öğrenci ve öğretmenler yabancı dil öğrenme amacı ile sınıf söylemini birlikte yapılandırırlar (Bruner, 1990; Vygotsky, 1998). Bu yapılandırma süreci sırasında, yabancı dil sınıflarının etkileşim odaklı yapısı pedagoji ve etkileşim arasındaki dönüşümlü iletişim üzerine kurulur (Seedhouse, 2004). Diğer bir deyişle, yabancı dil sınıflarında pedagoji ve etkileşim arasındaki ilişki bir mikro-bağlamdan diğerine doğru bir yönelimi ifade eder.

Sınıf İçi Etkileşim Yetisi (CIC: Classroom İnteractional Competence), sınıf bağlamının dinamik ve çok katmanlı doğası ile ilintili olarak, sınıflarda etkileşimi daha etkin bir şekilde geliştirme potansiyeli ile önem kazanmıştır. Sınıf İçi Etkileşim Yetisi öğretmen ve öğrencilerin etkileşimi, öğrenme faaliyetini yönlendirmek ve desteklemek amacıyla kullanma becerileri olarak tanımlanabilir (Walsh, 2011). Pekiştirilmiş Sınıf İçi Etkileşim Yetisi, öğrenciler için daha fazla öğrenme olanağı yaratılmasına yardımcıdır. Sınıf İçi Etkileşim Yetisinin pekiştirilmesi için Walsh (2011), öğrenme için alan oluşturma ve ortak anlamanın arttırılması, öğrenci katılımının şekillendirilmesi ve öğrencilerin diyalog kurmaya teşvik edilmesi gibi öğretmenler tarafından uygulanabilecek birtakım iletişimsel stratejiler önerir.

Sınıf-içi etkileşimin önemli bir unsuru da öğretmen konuşmasıdır. Öğretmen konuşmasının sitemli olarak analiz edilmesi sınıf-içi etkileşimin geliştirilmesi için yapılacak etkinliklere ışık tutacaktır. Bu amaçla geliştirilmiş olan SETT çerçevesi (Walsh, 2006a) sınıf -içi etkileşimi ve öğretmen konuşmasını analiz etmek için önemli bir araçtır.

 

Yabancı dil eğitiminde öğretmenlerin, öğrenmeyi destekleyecek şekilde etkileşimi yönetmesi (Breen, 1998) yabancı dil sınıflarında önemli bir rol oynar ve deneyimle gelişen bir beceri olduğuna inanılır. Bu etkinlikte, etkileşimin analiz edilmesinde, yabancı dil sınıflarında etkileşimi pedagojik amaçlar ve etkileşimsel niteliklerle eşleşen modlar altında sınıflandıran SETT modeli (Walsh, 2006) benimsenmiştir. Bu modelde belirtilen modların etkin kullanımı ve dengelenmesi öğrenme olanaklarının yönetimi açısından önem taşımaktadır. Bu etkinliğin amacı İngilizce öğretmen adaylarına sınıf içi etkileşim stratejilerini etkili kullanabilmeleri için SETT çerçevesini kullanarak ve gerçek sınıf verilerine dayanarak eğitim vermektir.

 

Bu etkinlikte, farklı seviyelerde öğretmenlik deneyimleri olan aday öğretmenler ve deneyimli öğretmenlerin sınıf modlarını kullanma süreçlerini gözlemleme amacıyla çekilen ders videolarından yararlanılacaktır. Verilere dayanarak, Walsh (2006) tarafından tanımlanan yabancı dil sınıf içi mikro-bağlam modlarının deneyimli öğretmenler ve aday öğretmenler tarafından kullanılması temel alınarak incelenecek ve eğitim sırasında bu karşılaştırmalardan yararlanılacaktır (Ekinci, 2021).